home

Zappa w Internecie

biografie Zappy

zespoły, nagrania, dyskografia

teksty   

wywiady

artykuły zagraniczne

artykuły polskie

nowe na stronie

varia   

indeks

Frank Zappa – Wazoo (Zappa, 2CD, Vaulternative VR 2007-2, October 31, 2007)

Po nagraniu dwóch fascynujących płyt z pogranicza jazzu i rocka „The Grand Wazoo” i „Waka Jawaka” Frank Zappa wyruszył na krótkie tournee z 20 – osobową orkiestrą. Z efektami tej podróży możemy zapoznać się dopiero teraz 36 lat po dokonaniu tych nagrań. Na podwójnej płycie wydany został bez upiększeń cały koncert tej orkiestry, a dodatkowym smaczkiem jest fakt, iż był to ostatni koncert na tej krótkiej trasie.

Ci co choć z grubsza znają niemały dorobek płytowy Zappy, zapewne westchną, iż jest to kolejna płyta wydana przez rodzinę Zappy, która w ten sposób chce jeszcze trochę pieniędzy wycisnąć z legendy nieżyjącego muzyka. Może tak jest, ale w przeciwieństwie do wielu płyt wydanych po śmierci Zappy, ta naprawdę zasługuje na uwagę z dwóch co najmniej powodów:

1.      Muzyka na niej zawarta jest naprawdę znakomita i mimo upływu czasu broni się sama,

2.      Ta płyta dokumentuje jeden z mniej znanych fragmentów bogatej drogi artystycznej Zappy.

Przechodząc do rzeczy, pierwsza płyta zaczyna się od przydługiego gadanego intro, podczas którego Zappa dowcipnie przedstawia wszystkich muzyków i każdy z nich ma możliwość zagrania paru nut na instrumencie.

Niby nic wielkiego, ale naprawdę czuje się narastającą atmosferę późniejszego wspaniałego koncertu.

Przedstawianie muzyków kończy się na Tony Duranie i kiedy zapada zapowiedź tym chropawym głosem Zappy „And Tony Duran on sidle gitar”, Duran intonuje na swojej gitarze ten niezwykły motyw początkujący „The Grand Wazoo (Think It Over)”.

Zapewniam was, że aż ciarki przechodzą po ciele.

Dalej następuje to co słyszeliśmy już na studyjnej płycie, ale gra jest bardziej rozluźniona, pełna nieoczekiwanych zwrotów.

Prawdziwa magia.

Niesamowita rzecz, do której można wciąż wracać, bez obaw, że się ją osłucha do obrzydzenia.

Kolejnym utworem na płycie jest „Approximate”, wielokrotnie później grany na koncertach Zappy, ale już nigdy w takim składzie.

To z kolei utwór o tak luźnej formie, z lekka waham się czy nie nazwać go freejazzowym, który w zależności od tego kto go grał i kiedy, jak kameleon zmieniał się od parominutowej miniatury do prawdziwego kilkunastominutowego eposu z intrygującymi plamami dźwiękowymi syntezatora i wspaniałym solem perkusyjnym jak na tej płycie.

O ile jednak na wersji  z płyty „Studio Tan” mieliśmy do czynienia z pewnego rodzaju swoistym dla Zappy musicalem, to na tej płycie nie ma żadnych partii śpiewanych, mówionych czy deklamowanych.

Istnieje tylko muzyka, całkiem ciekawa, czasami jakby przeniesiona jakby z Warszawskiej Jesieni.

Tak czy owak mamy do czynienia z trzydziesto parominutową  muzyczną ucztą.

Drugą płytę dopełniają  dwa krótkie utwory zagrane na bis: „Penis Dimension” znany z płyty „200 Motels”, na tej płycie tylko w skróconej wersji instrumentalnej, którą Zappa określił jako walc i „Variant I Processional March”, który później ukaże się na płycie „Sleep Dirt” jako „Regyptian Strut”.

Nie wnoszą one zasadniczo wiele do tego wspaniałego koncertu, bo przecież opus magnum nastąpiło już wcześniej.

Porażająca płyta, którą każdy fan Zappy i nie tylko powinien mieć obowiązkowo w swoim zbiorze.

Robert Żurawski 

 

CD 1

   1. Intro Intros 3:19

   2. The Grand Wazoo (Think It Over) 17:21

   3. Approximate 13:35

   4. Big Swifty 11:49

 

CD  2

 

   1. "Ulterior Motive" 3:19

   2. The Adventures Of Greggery Peccary: Movement I 4:50

   3. The Adventures Of Greggery Peccary: Movement II 9:07

   4. The Adventures Of Greggery Peccary: Movement III 12:33

   5. The Adventures Of Greggery Peccary: Movement IV -- The New Brown Clouds 6:07

   6. Penis Dimension 3:35

   7. Variant I Processional March 3:28

 

Boston Music Hall, Boston, MA

September 24, 1972

 

 

Frank Zappa - guitar and white stick with cork handle

Tony Duran - slide guitar

Ian Underwood - piano and synthesizer

Dave Parlato - bass

Jerry Kessler - electric cello

Jim Gordon - electric drums

Mike Altschul - piccolo, bass clarinet and other winds

Jay Migliori - flute, tenor sax and other winds

Earle Dumler - oboe, contrabass sarrusophone and other winds

Ray Reed - clarinet, tenor sax and other winds

Charles Owens - soprano sax, alto sax and other winds

Joann McNab - bassoon

Malcolm McNab - trumpet in D

Sal Marquez - trumpet in Bb

Tom Malone - trumpet in Bb, also tuba

Glenn Ferris - trombone and euphonium

Kenny Shroyer - trombone and baritone horn

Bruce Fowler - trombone of the upper atmosphere

Tom Raney - vibes and electric percussion

Ruth Underwood - marimba and electric percussion